Yaşam savaşını kaybeden bir tanıdığım, bana hayata dair ipuçları verdi ve gitti. Benim öğrendiklerim her geçen gün hayat yolculuğumda önümü biraz daha açıyor. Arkadaşlıkların, dostlukların, dayanışmanın, fedakârlığın biçim değiştirdiği ve içinin boşaltıldığı böylesi bir zamanda, başı dik ayakta durmanın zorluğu içinde tek bir başarıya inanıyorum. O da hayatı kendi yolunca yaşayabilmek… Tüm zamanlarda ben yoktum. Ve tüm zamanlarda da olamayacağım. Benim aracılığımla eyleme dönüşen bir canlılık, bir yaşam gücü, bir enerji, bir hız var. Ve bu gücü ben sadece bu zamanda sağlayabilirim. Çünkü başka zamanlarım olmayacak. Eğer bugün bunu tıkarsam, engellersem, bir başkası aracılığıyla da asla var olamaz ve kaybolur. Şöyle inanıyorum ki istediğimi yapabilecek kadar vaktim var; ama boşa harcayacak kadar zamanım yok. Ve her dün bir yarındı…
Günlük yaşamın tekrarları ve bıktıran ayrıntıları arasında bile asil ve kahraman olabilmek bir erdemdir. Erdemli insan, olmakta olanı kabul eder ve olanı iyi anlamaya çalışır. Demem o ki, artık olmayacağı oldurmaya çalışmıyorum. Olanı anlamaya çalışıyorum. Anlayabildiğimde hayat bana daha yaşanır geliyor. Olanı iyi anlamışsam iki yol kalıyor geriye. Ya kabul edeceğim ya da değiştirmek için zorlayacağım. Kabul etmek beni rahatlatıyor. Siz de denemelisiniz… Ama bu kabullenme yanlış algılanmamalı. Ben olanı kabulleniyorum ve olanı en iyi hale getirmeye çalışıyorum. Değiştirmenin elimde olmadığı “olanları” güzel ve yaşanabilir bir hale getirmek için gayret sarf ediyorum.
“Hayat; hayal ettiğin dünyanın ne kadar gerisinde, yaşadığın dünyanın ne kadar ilerisinde olduğunun farkına varmandır.” diye bir söz vardır ya işte ben tam buna inanıyorum. Hayallerinizi öldürmeyin ama yaşadıklarınızı da güzelleştirin. Ve yaşamı yaşayın; çalışarak, üreterek… Hep şöyle düşünün “yapmadığım bir iş, yapılacak bir iştir.” Bu kadar söz yeterli. Daha yapacak bir yığın işim var. Sizin de vaktinizi almayayım. Hayatımı tamamıyla değiştirmeye değil, önemli noktalarda düzenlemeye gidiyorum… Sevgiyle kalın.
çocuklar, muhteşemsiniz! elimizde domates, biber varsa malzeme olarak; biz "menemen" yapabiliriz ve harika olur. sütlaç yapamayız değil mi? zamanı anında yaşayalım ve bu zamanda daha güzel zamanlar bekleyerek menemen'den de olmayalım. elimizdekileri iyi kullanalım. ben b. necatigil'den bir şiir ekledim bugün. onu da okuyun. valla yazdıklarımla ilgisi var. başka bir konu gibi görünüyor ama...iyi okuyun şiiri. çok güzel. yüreğinize sağlık.
YG-4557 15 Haz 2006
Aslında pek felsefe yapamam ama yinede bir iki cümle söyleyelim. Öncelikle insan, ne olduğunu ve nerede, nasıl, ne şartlarda yaşadığını iyi benimsemeli! Bunu iyi anlayan yani kendini kendi düşünce sistemiyle en iyi şekilde tanımlayan insan hayata tabiki olumlu taraflarından bakacaktır. Hayatını güzelleitirmek için yeni arayışlara yönelecektir. Bu da normaldir. Çeşitli zorluklar karşısında yılmayacak ve pes etmeyecektir; çünkü "hayat yaşamaya değerdir" onun için. Günümüz şartlarında "hayat ve savaş" o kadar boş verilmiş ki insanoğlu başka şeylere yönelmiş. Yöneldiği alanlar içinde de yoğrulup gitmektedir. Ancak onlar içinde de yaptığı işle paralel olarak bu düşünceyi benimsemeyenler de yok değil! Amaç; her nerede olursak olalım ve yaşayalım, hayata "olumlu yanlarıyla da" bakabilmek...
Meriç 15 Haz 2006
'hayat güzel ve yaşamaya değer' hayatta çoğu şeyi kafana takmayacaksın,ben bunu öğrendim.çünkü her şeyi kafama takma gibi bir huyum var ve çok zarar gördüm bu huyumdan bu yüzden kurtulmak için çabaladım,kurtuldum sayılır ve sonuda öğrendim ki;değmezmiş kafama taktıklarım.Şu an yaşadığım bir olaya çok üzülüyordum,çok değil 2 gün sonra üzülmeye değmezmiş diye düşündüm.Hayatta hiç bir şeyi kafaya takmayacağımı,ya da üzülmeye değmeyeceğini öğrendim.mutlu bir olay yaşadığınızda sevineceğimi ,mutluluğunun tadını sonuna kadar çıkarın,çünkü günümüzde mutluluk karşımıza zor çıkacağını öğrendim çünkü hayat kısa maalesef
nasihat 15 Haz 2006
Zamanında yapılan herşeyin ayrı bir önemi ve güzelliği vardır.İnsanın içindeki pişmanlığı ve ağzından çıkacak keşke kelimesinin sayısını azaltır.Ben de eskiden arkadaşlıkların dostlukların bu kadar biçim değiştireceğini gerçekten tahmin etmiyordum.demekki insanın en büyük ve en yakın dostu daima kendisi oluyormuş.en yakın dostumuza daima dikkat edelim.bizi beklentisiz, çıkarsız, saf ve temiz duygularla sevenleri de üzmeyelim.
kimbilir hocam bu zamanda yapmış olduğunuz birşey diğer gelecek zamanlarda da yaşamanıza ya da şöyle diyeyim yaşatılmanızı sağlayacaktır.bunun için çaba harcamak zamanını harcamak da en güzelidir değil mi ben çoğu zamanda yaşanılacak birçok şey bıraktığınıza inanıyorum.yetiştirdiğiniz öğrenciler çocuklarınız bu site.....sıra geldi bu çoğu kavramını her zaman yapmaya peki buna zamanınız var mı? Elbette ki var
celyy 14 Haz 2006
"Şöyle inanıyorum ki istediğimi yapabilecek kadar vaktim var; ama boşa harcayacak kadar zamanım yok. Ve her dün bir yarındı… " bu sözü çok sevdim.çok doğru... zamanımızı boşa mı harcıyoruz gerçekten de? hayat bu kadar kısayken üzüldüğümüz,sıkıldığımız şeyleri bir daha gözden geçirmeliyiz bence."acaba değiyor mu? "diye.HAYAT GÜZEL VE YAŞAMAYA DEĞER
elimizdekileri iyi kullanalım.
bu yüzden kurtulmak için çabaladım,kurtuldum sayılır ve sonuda öğrendim ki;değmezmiş kafama taktıklarım.Şu an yaşadığım bir olaya çok üzülüyordum,çok değil 2 gün sonra üzülmeye değmezmiş diye düşündüm.Hayatta hiç bir şeyi kafaya takmayacağımı,ya da üzülmeye değmeyeceğini öğrendim.mutlu bir olay yaşadığınızda sevineceğimi ,mutluluğunun tadını sonuna kadar çıkarın,çünkü günümüzde mutluluk karşımıza zor çıkacağını öğrendim 
