Diyelim ki çocuktum. Başı bulutlarda dolaşan bir çocuk… Hayatın sadece oyundan ibaret olduğunu sanan, ölüm kavramını tanımayan, haksızlıkların yalnızca oyunlarda ya da kardeşlerle kavgalarda ortaya çıktığını zanneden bir çocuk…
Diyelim ki seviliyordum ya da sevilmiyordum… Ne gam. Ben kendimi seviyordum ya önemli olan buydu. Başkalarını da seviyordum. Annemi, babamı, kardeşlerimi, arkadaşlarımı, öğretmenimi... Yumurtayı, şeftaliyi, annemin kocaman tepsilerde yaptığı kurabiyeleri mahallenin fırınına götürmeyi, suyu çeşmeye avucumu dayayarak içmeyi, anneannemin anlattığı kıssadan hisseleri, yaz tatilinde halamın köyüne gitmeyi, gazi olan dedemin on yılı savaşta geçen askerlik hayatını dinlemeyi… Hızla geçmeyen zamanı, radyoda çocuk saatini, fesleğen kokusunu, begonyaları ve avlusu olan eski evleri…
Diyelim ki büyüdüm. Başı yere eğik bir yetişkin oldum. Kırıldı boynum… Umutlarımsa başka bahara kaldı… Olamaz mı? Hayır, olamaz… Bu masal böyle bitmez. Boyun eğmediğim için haksızlıklara uğrasam da; ne gam… Her türlü aksilik, zorluk, kavga, ölürcesine çalışmak, hizmet kabulüm. Yeter ki gün eksilmesin penceremden…
Bugün günlerden ne? Hiç fark etmez. Mutlaka yarına hazırlık günü… O zaman boş durmamalı… Televizyon sinirlendirse de beni; ya da haberler, ya da habersizler; ya da yeni değerler, ya da değersizler; ya da köşe dönenler, ya da köşesizler; ya da dinini kendisi zannedenler, ya da dinsizler… Ne gam. Bugün günlerden ne? Ne zaman gelecek adil bir yaşam? Ne zaman gelecek bilinmez. Ama gelecek umuttur. Ve o umudu hep yeşertmek gerekir. Ben de bu soruyu sorduğumda hep umutlu oluyorum. Sanki kısa bir zaman dilimi kaldı dünyanın pisliklerden, çirkinliklerden, savaşlardan, adaletsizliklerden arınmasına… Ama bugün günlerden, şehit anasının feryadının çınlattığı bir gün olmamalı. Ama bugün günlerden, ulusumun çıkarlarının zedelendiği bir gün olmamalı. Ama bugün günlerden, ormanlarımın yakıldığı bir gün olmamalı. Ama bugün günlerden gençlerimin uyuşturucu esiri olduğu bir gün olmamalı. Ama bugün günlerden … Ama bugün günlerden… Ama bugün günlerden ne?
Hocam uzun süredir böyle güzel bi yazı okumamıştım, o kadar güzel yazmışsınız ki yazının ilk bölümlerinde hoş bi duygu sardı beni, nasıl diyim böyle şeffaf ve yumuşacık bi duygu, sonra yavaş yavaş gerçekleri anlattığınız noktalara gelince duygularım ağırlaştı ve özellikle de son cümlelerde taşıyamaz hale geldim ve fena gözlerim yaşardı. Türkiye içn umutlarımız hiç bir zaman tükenmedi ve tükenmez hacam, sizin gibi öğretmenler ve sizin öğrencileriniz olan bu gençler olduğu sürece bu umut tükenmez...
celyy 07 Eyl 2006
zevkle okudum anne ellerine sağlık...
OKAN 07 Eyl 2006
Bu gün günlerden bilim, bu gün günlerden anlayış, bugün günlerden; doğru insanların dünyayı yönlendirdiği, bu gün günlerden yanlışlıkların azaldığı bir gün olmalı bence... Öyle mi?.
Hocam her şeyi sereserpe anlatmış şu kısa yazıda.. Değinmediklerine de değinmiş, dokunmadıklarına da dokunmuş bence.. Bu yazıyı bir defa okuyacağımı söyleyip yorumumu kısa tutmayı yeğliyorum.. Anlatabileceklerim zaten mevcut yazıda .
buraktrk 07 Eyl 2006
hocam gerçekten çok güzel şeylere değinmişsiniz. böyle bir site açarak çok iyi olmuş gelecek yeni yazılarınızı merak ve heyecanla bekliyorum
YG-4557 07 Eyl 2006
Evet hocam, gün ne olursa olsun dediğiniz gibi yarın bir umut olmalı bizlere...Her ne konuda olursa olsun, karşımıza bilerek çıkarılan ya da durum gereği oluşan engellere asla pes etmemeli! Mücadele ruhu mutlaka gelişmeli.Bu böyle olmazsa üzülerek söylüyorum ki geri çekilmek zorunda kalırız. Mücadele azimi de beraberinde getirir zaten! Tüm bunlara rağmen elinden birşey gelmiyorsa engele takılan insanın, o zaman yapacağı tek şey vardır: "Yenildiği alanla mücadeleye devam etmek koşulu ile başka alanlarda mücadeleye devam etmek!" Vazgeçmek sözcüğü bu durumlar için geçerli olmamalı! Adımlar buna göre atılmalı. Zaten ülkemizin bir gerçeği de şudur: Toplum ve ulus adına yararlı birşeyler yapan varsa o "diğerleri" için bir tehdittir! Ne kadar acı değil mi? Bizi bitirmek için yapılan oyunlardan biri...Nitekim, Allah kimseye vermesin, nice büyüklerimizi "kaybettik" bu uğurda!!! Hepsinin ruhları şaad olsun, Allah hepsinden razı olsun...
Kısacası hocam, siz emin olun ki mücadele devam edecektir "her" konuda! Bu mücadele, ister ülke mevzularında olsun isterse de kişisel konular üzerinde olsun...Allah hepimizin yar ve yardımcısı olsun...
Saygılarımla
nasihat 06 Eyl 2006
Hocam bu yazınızla aklıma birden kurtuluş savaşı günleri geldi.Türlü sorunlar, aksaklıklar, hainlikler, zorluklar ... Yıkılmak üzere olan bir devlet ve üzerine çizilmiş bir senaryo. Sizin dedeniz bizlerin dedelerimizin babaları ne yaptılar.Bunların hepsine beraberce göğüslerini gerip siper oldular.Dün için savaşmadılar.Yarın için bizler için toprakları için bayrağı için savaştılar.Ulu önder getirdiği yenilikleri dünü kurtarmak adına değil yarını oluşturmak adına yaptı.Peki ya bizler... Bizlere ışık tutmayıp bu yolu göstermeyen kişiler ve hemen peşine görmeyen gençler..Onlar için bugün ne? Siz ve sizin etrafınızda olan insanlar (öğrencileriniz bu sitedeki üyeler yani bizler ) için bugün dünü unutmadan saygı duyarak yaşanmışlardan ders alarak yarını daha kusursuz ve mutlu oluşturmak için geçen zaman dilimidir diye düşünüyorum.Ne mutlu bizlere ki sizin gibi hocamız var.siz üzerinize düşeni yapıp bize bugünü öğretiyorsunuz. bizler de bu öğrendiklerimizi başka kişilere ulaştırmalıyız. ulaştırabilirsek ne mutlu
.
